elke ouder beseft op een dag dat zijn kind een dagtaak heeft aan kleine teleurstellingen, met nog maar weinig informatie om ze te begrijpen. het verdriet is echt. alleen de verhoudingen kloppen nog niet. daar komt het op neer.
het lijstje, van maandag tot vrijdag
- de maan, omdat die voor het verkeerde raam stond.
- zijn sok, omdat het een sok was.
- de banaan die ik pelde, omdat zij de banaan wilde pellen.
- dezelfde banaan, nadat ze hem had gepeld, omdat hij nu gepeld was.
- de hond, omdat die naar buiten ging zonder gedag te zeggen.
- de hond, omdat die weer binnenkwam.
- dinsdag, in het algemeen.
- zijn schaduw, omdat die hem volgde.
- zijn schaduw, omdat die stopte toen hij stopte.
- het liedje dat afgelopen was.
- het liedje dat begon.
ze huilde omdat de cracker die ze wilde de cracker was die ze had.
we bewaren dit nu in Kaiary. niet omdat het hartverscheurend is — al raakte die maan me wel — maar omdat je me over zes maanden niet één ding meer kunt noemen waar je peuter deze week verdriet om had. en dat is pas echt zonde. schrijf het op. om die banaan draait het.
