ang aklat ng mga alaala ni baby, para iyon sa sarili mong nasa imahinasyon mo lang. iyong nakatulog. iyong gumagamit ng akwarela. iyong alam, isang Martes ng Marso, na ngayong linggo dapat isulat kung paanong ang tawa ni baby ay parang munting makina — pati makinang panghugas ng pinggan, maiinggit.
pero hindi ganiyan ang totoong ikaw na nag-aalaga ng sanggol. labinlimang segundo lang ang mayroon ka, at isang kamay na magagamit. kaya heto ang sampung tig-iisang linyang mas may laman pa kaysa isang talata, simula sa mga pinakamadaling isipin.
ang listahan
- ginawa na naman niya ngayon iyong ginagawa niya sa paa niya.
- unang beses niyang natawa sa aso. walang bilib ang aso.
- nagsisigaw sa tindahan. nakaraos din sa tindahan.
- nadiskubre niya ang mga kamay niya. hindi na ibinaba mula noon.
- may sinabi siyang parang 'pasta'. pasta na nga.
- natulog nang apat na oras na tuloy-tuloy. naiyak kami.
- tinitigan ang bentilador sa kisame na parang may utang ito sa kanya.
- sinubukan ang bitsuwelas. lumaban ang bitsuwelas.
- unang gabing hindi siya naka-swaddle. may isa sa aming umiyak.
- iyong tunog. alam mo na iyon. ginawa na naman niya.
laging mas mabuti ang isang pangungusap kaysa blangkong pahina. puwede mo pang idagdag sa susunod kung bakit mahalaga iyon. pero kapag nakalimutan mo na ang nangyari, mahirap na itong balikan.
kung kahit isang pangungusap ay hindi mo na kaya, kumuha ng litrato at magdagdag ng tatlong salita. iingatan ng Kaiary ang iba para sa iyo — mga rekording ng boses, petsa, kung sino ang naroon. ikaw ang makakapansin; kami ang mag-iingat.
